گیجی

نمیخوام غرغر کنم. دارم با دفترچه خاطرات وبلاگیام گپ و گفت میکنم. چار روز پیش نوشت که "در جهان زهری است به نام پوزخند..." و چند وقت پیش هم بهم گفت تو زیاد کلکل میکنی. امروز هم بحث این شد که من زیاد از خودم تعریف میکنم. منم گفتم توام مغروری. نمیفهمم چرا انقدر داریم همدیگه رو پایین میکشیم و خودمون رو میبریم بالا. ما باید بیشتر همدیگه رو تایید کینم تا تخریب. گیجی این جاست که من فکر میکنم تاییدش میکنم ولی اون من رو نه.

کلکل میکنه،

کلکل میکنم،

پوزخند میزنه،

پوزخند میزنم،

این چیزا اصلاً خوب نیست. صمیمیتش کمه. باید چارهای جست...