عمه، عمه، عمه، و باز هم عمه، مشکل عمه این که به هیچچیز وابسته نیست. هیچ پایبندیای به هیچچیز و هیچکس نداره. نه به گوشی و لبتاب تازه خریده شده، نه کلاسها و مباحثی که خودش به اختیار خودش درشون شرکت میکنه، نه مسافرتهایی که با هزار شوق و امید براشون برنامهریزی میکنه و نه حتی خانواده. اشتباه نکنید! این یک نوع از حد اعلای وارستگی نیست! این ابتذاله! این حد از سردرگمی و عدم قطعیت مبتذل است!
برچسب:
نویسنده: مهدی کاشانی